Exposities van 2026
Aris Engel
Aris Engel is begonnen met etsen maar heeft heeft in de loop der jaren verschillende grafische technieken toegepast.
Al experimenterend gebruikt hij namelijk ook verschillende hoogdruktechnieken zoals hout-, materie-, plant- en cyanodruk. Tevens maakt hij combinaties hiermee.
Kenmerkend voor zijn prenten is dat hij vooral werkt met oud en gevonden materiaal; van een oude dakgoot tot zwerfafval.
Na een eerste (proef) druk laat hij zich - naast een idee - vaak leiden door het beeld. Er volgen dan één of meerdere bewerkingen en of aanvullende drukken. Dit kan door middel van verschillende druktechnieken.
Engel werkt meestal in series; zowel qua onderwerp als qua druktechnieken.
Onderwerp van de werken is naast de natuur vaak het abstracte beeld.
Tijdens deze expositie in het Grafisch Atelier is er voornamelijk werk te zien waarbij gevonden beelden de hoofdrol hebben.
Sietse Bakker
De wereld staat in brand. Waarom zou je naar een tentoonstelling toegaan?
Schoonheid in de kunst biedt troost, tekenen van hoop laat het doorschemeren. Kunst kan je anders laten kijken en aanzetten tot verder nadenken. Als tegenwicht tegen cynisme en wanhoop of onverschilligheid.
In deze tentoonstelling ziet u veelkleurige, veellagige hout- en linosneden, die reflecteren op wat belangrijk is in deze tijd. Impliciet wordt de vraag gesteld wat we van geschiedenis kunnen leren, hoe we ons verhouden tot het verleden met het oog op de toekomst.
Sietse H. Bakker (1951) werkt al meer dan 35 jaar met hoogdruk: houtsneden, linosneden en vaak een combinatie van beide. Van jongs af aan is hij geïnteresseerd in de Russiche Avantgarde van begin twintigste eeuw, met name het werk van Larionov. Daardoor kwam hij in aanraking met de Russische poëzie en leerde hij de mogelijkheden om tekst en beeld combinaties te maken, waarbij tekst ook beeld is.
Zo kwam hij in aanraking met de poëzie van Osip Mandelstam, die hem blijven weet te inspireren: poëzie die levend én actueel is.
Mandelstam (1891-1938) heeft, ook onder de zwaarste omstandigheden van Stalin repressie, zijn eigen weg gevolgd: een monument voor het vrije, levende woord. Het vieren van de zintuigen, de waarneming, met als gevolg het doorzien van de propagandaleugens en het gruwelijke machtsmisbruik, waar hij met oog en hart menselijkheid en schoonheid tegenover zette. Verwondering, onophoudelijk verbazing, afkeer van geweld, geloof in het eeuwig brandend houden van het vuur van hoop, middels het levende woord.
Iets wat we in deze angstaanjagende, verwarrende tijd wel kunnen gebruiken.
De gedichten van Mandelstam zijn vanaf 1995 in een groot deel van Sietse’s werk te vinden als een dialoog op verschillende niveaus, als zijn commentaar op het actuele maatschappelijke leven.
In zijn grafiek is er aandacht voor ruimte, kleurnuance, beweeglijkheid en ritme, verschillend perspectief: wat zowel complexiteit als eenvoud nastreeft. Het levendig handschrift in woord en beeld suggereert het binnendringen van het heden in het werk. De openheid van het werk biedt de toeschouwer lucht en ruimte voor eigen associaties.
Naast deze tekst-beeld combinaties, die qua thema vooral ernstig maar ook speels zijn, heeft hij de laatste jaren familieportretten en drieluiken zonder tekst gemaakt. Een poging om tot meer eenvoud te komen. Toch zijn de resultaten met veel nuances en betekenislagen tot een rijk samenspel geworden.
Verrassend wat je met linosnede en hout-linosnede combinatie allemaal kunt doen: Komt dat zien.
Hij drukt eigenhandig met rollertje en lepel af op Fabiano Rosaspina 220 gr. papier af in beperkte oplages, voornamelijk Helna drukinkten gebruikend.
Voor de opening op 8 Maart 2026 zullen leden van het Slavisch koor Soroki, Raïsa Pintchouk en Reina van den Heuvel, worden gevraagd om enige liederen ten gehore te brengen.
De netto opbrengst van de verkoop van werken uit de tentoonstelling zal gaan naar Protect Ukraine. Dus zo kunt u ook de mensen in Oekraïne weer steunen.
Erna van Mondfrans
Erna van Mondfrans werd 24 mei 1931 geboren in Hilversum. Ze was een veelzijdig persoon: aan de Rietveld Academie in Amsterdam volgde ze een studie voor illustratie en grafiek, maar na haar studie was ze voornamelijk ontwerper van, onder meer, sieraden.
Ze was ook goed in het maken van kleding en kostuums, en leerde zichzelf schilderen met olieverf en aquarel.
Erna maakte in haar vroege jaren voornamelijk etsen, die ze thuis maakte. Gelukkig voor het GAA maakte ze uiteindelijk ook veel zeefdrukprenten, waarvoor ze al sinds de jaren '80 naar ons atelier kwam.
Erna reisde veel naar Frankrijk, waar haar zoon tot op heden woont, en naar Italië. Het heuvelige en kleurrijke landschap van beide landen zijn vaak het onderwerp geworden van haar prenten. Ook beeldde ze veel gebouwen, zoals huizen, kerken en boerderijen uit.
Voordat zij in 2019 kwam te overlijden heeft ze haar grafische werk aan het GAA geschonken. Sindsdien ligt deze verzameling in een ladekast - gemaakt door haar man, Hans van Os - in de galerij bij het raam.
Van deze uitgebreide verzameling hebben we nu een prachtige, kleurrijke expositie gemaakt.
Katrin Magens
Katrin Magens runt sinds 2004 haar eigen handperswerkplaats in Dannenberg. In 2020 ontving ze de BBK SH Staatsprijs en in 2025 werd ze genomineerd voor de Kunstprijs van de Regionale Vereniging Lüneburg. Ze maakte studiereizen naar Papoea-Nieuw-Guinea, Venetië en kasteel Plüschow in Mecklenburg. Sinds 1978 exposeert ze en ze nam deel aan kunstboekenbeurzen in Hamburg, Weimar, Horn bij Wenen en Borken. Haar werk bestaat voornamelijk uit houtsneden en tekeningen. www.hinter-haus.de
De Grafische Studio Alkmaar presenteert werken van Katrin Magens uit haar 35-jarige carrière. Deze kleine retrospectieve van houtsneden omvat ook haar tekendagboeken en originele grafische boeken. Sinds 1996 vult ze deze kalenderboeken met tekeningen en collages. Vanuit deze artistieke bron en fantasierijke inspiratie creëert ze haar grootformaat, levendige en expressieve houtsneden. Een reis naar Papoea-Nieuw-Guinea in 2009 bood de kunstenares de gelegenheid parallelle realiteiten te ervaren, die tot uiting kwamen in talloze houtsneden met gedurfde contouren. Water was alomtegenwoordig, net als in Venetië tijdens een verblijf aan de Scuola Internazionale di Grafica, het Atelier Aperto in het Palazzo Minelli en Mark Dions Floodwater Residency in het Gartow-meerbekken. Daar maakte ze de voorbereidende tekeningen voor haar houtsnede-prentenboek "Eva". De werken van Katrin Magen laten zich niet gemakkelijk interpreteren; sterke lijnen, sneden en contouren zijn kenmerkend voor haar houtsneden. De motieven spelen met de onmogelijkheid om een mentaal beeld te vormen – en toch doen ze precies dat.
Katrin Magens Seit 2004 eigene Handpressendruckwerkstatt in Dannenberg. 2020 Landesschaupreisträgerin des BBK SH. 2025 Nominierung für den Kunstpreis des Lüneburgischen Landschaftsverbandes. Studienaufenthalte: Papua Neuguinea, Venedig, Schloss Plüschow Mecklenburg. Ausstellungen seit 1978. Kunstbuchmessen: Hamburg, Weimar, Horn bei Wien, Borken. Holzschnitt und Zeichnung sind Arbeitsschwerpunkte. www.hinter-haus.de
Das Grafisch Atelier Alkmaar zeigt Arbeiten von Katrin Magens aus 35 Jahren. In dieser kleinen Retrospektive mit Holzschnitten zeigt sie auch ihre zeichnerischen Tagebücher und ihre originalgrafischen Bücher. Seit 1996 füllt sie diese Kalenderbücher mit Zeichnungen und Collagen. Aus diesem künstlerischen Fundus und phantasievollen Vorgaben entstehen ihre großformatigen, farbkräftigen und expressiven Holzschnitte. Durch eine Reise nach Papua Neuguinea 2009 erlebte die Künstlerin parallele Wirklichkeitsebenen, die ihren Ausdruck in zahlreichen stark konturierten Holzschnitten fanden. Das Wasser war allgegenwärtig, so auch in Venedig bei einem Aufenthalt in der Scuola Internazionale di Grafica, dem Atelier Aperto im Palazzo Minelli oder der Floodwater Residency von Mark Dion in der Seegeniederung von Gartow. Dort entstanden die Vorzeichnungen zu ihrem Holzschnitt-Bilderbuch >>Eva<<. Katrin Magens Arbeiten entziehen sich einer eindeutigen Interpretation, kräftige Linien, Schnitte und Konturen sind typisch für ihre Holzschnitte. Die Motive spielen mit der Unmöglichkeit, sich ein Bild zu machen – gleichwohl tun sie aber genau das.
Roosmarijn Ten Hoopen
Roosmarijn Ten Hoopen (1987) studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie, waar zij in 2012 afstudeerde in de richting Beeldende Kunst. Tijdens haar studie bracht zij een semester door aan de National Academy of the Arts in Oslo.
Een belangrijke inspiratiebron in haar werk is architectuur en de manier waarop menselijke aanwezigheid daarin zichtbaar wordt. Ten Hoopen is gefascineerd door gebouwen, interieurs en plekken waarin het dagelijks leven sporen heeft achtergelaten. Juist imperfecties, verval en ogenschijnlijke wanorde kunnen voor haar aanleiding zijn om verder te kijken: naar de mensen die een plek bewonen en naar het leven dat zich er heeft afgespeeld.
Die belangstelling komt sterk naar voren in haar grafische werk. Veel inspiratie deed zij op tijdens een artist-in-residence in Petrozavodsk, Rusland, in 2017. De architectuur die zij daar zag en aantrof vormde de inspiratie voor een serie werken. Ook tijdens haar reizen door het Russische platteland verzamelde zij indrukken van huizen en interieurs die later hun weg vonden naar haar linoleumdrukken.
Een bijzonder onderdeel hiervan is haar serie Russian Kitchen Stories. Wanneer zij als gast werd uitgenodigd, ontdekte zij dat de keuken vrijwel altijd het hart van het huis was: de plek waar werd gekookt en gegeten, maar ook waar mensen zaten, dronken en met elkaar spraken. Juist deze alledaagse handelingen geven volgens Ten Hoopen toegang tot iets wezenlijks van het leven en de mensen die er wonen.
De eerste indruk van deze keukens was niet altijd aantrekkelijk. Chaos, vuil, geïmproviseerde of gebrekkige constructies en gebruikssporen waren nadrukkelijk aanwezig. Maar juist die imperfecties en de uitgesproken eigenheid van de interieurs fascineerden haar. De ruimtes waren niet gestileerd; ze waren geleefd. In de sporen van het dagelijks bestaan zag Roosmarijn een persoonlijkheid en een inkijk in de ziel van de bewoners.
In Russian Kitchen Stories vertaalt zij deze observaties naar handgedrukte linoleumsneden. De ruwe structuren, gebruikssporen en imperfecties van de interieurs worden omgezet in krachtige grafische beelden. Iedere prent wordt met de hand gedrukt en verschijnt in een gelimiteerde oplage.
Ook voor haar schilderijen onderzoekt Ten Hoopen de aantrekkingskracht van verlaten en vervallen plekken. Google Street View is daarbij een middel om op zoek te gaan naar bijzondere gebouwen en locaties. Vooral de Amerikaanse ‘spooksteden’ Detroit en Michigan vormen een bron van inspiratie.
Het werk van Ten Hoopen beweegt zich daarmee op het snijvlak van observatie en verbeelding. Architectuur is voor haar nooit alleen een gebouw of een interieur, maar een drager van herinneringen, gewoonten en menselijke verhalen. Of het nu gaat om een verlaten gebouw of een rommelige keuken op het Russische platteland: juist de sporen van het dagelijks leven maken een plek voor haar interessant.
Van 6 september tot en met 20 oktober 2026 presenteert het Grafisch Atelier Alkmaar werk van Roosmarijn Ten Hoopen.
Jacomijn den Engelsen
Jacomijn den Engelsen is zo’n dertig jaar bezig met houtsnede en nog altijd heeft ze er geen genoeg van. Ze vindt nog steeds nieuwe vormen en toepassingen van deze oudste grafische techniek.
In de expositie bij GAA laat zij haar houtsneden zien, tevens enkele houtgravures en houtsneden in de Japanse techniek, handgedrukt met waterverf. Deze bijzondere techniek leerde zij van de Japanse meesters gedurende een artist-in-residence in Japan.
Tijdens een werkperiode in Kopenhagen bij SVFK, de Deense staatswerkplaatsen, onderzocht den Engelsen haar Deens-Nederlandse roots en die van de Nederlandse boeren die zich in de 16 e eeuw in de buurt van Kopenhagen vestigden.
De vraag ‘aan welke tradities houden we vast na emigratie?’ hield haar bezig. Zo werd ze geïnspireerd door de ‘Hollandse’ klederdracht met prachtige indigo geverfde rokken en door de nijverheid, vroomheid en vermeende properheid van de Nederlandse emigranten.
Dit resulteerde in een serie prenten met rokken en vrome of werkende handen, alles gedrukt in de kleur indigo. Den Engelsen experimenteerde in Kopenhagen met materiaaldruk; het drukken van echte rokken, sokken, kanten zakdoeken en planten. Zij combineert deze techniek met houtsnede, waarbij de fijne structuren van het textiel mooi contrasteren met de meer hoekige expressie van het houtsnijden. Behalve tradities zijn gebruiksvoorwerpen ‘van thuis’ vaak ook belangrijk voor emigranten.
Zo erfde Jacomijn den Engelsen van haar Deense moeder meubels, porselein en veel typisch Deense kerstversieringen uit het ‘moederland’, waarmee de Nederlandse kerstboom nog elk
jaar wordt opgetuigd.
Waarom we dingen willen bewaren is al een aantal jaren een thema waar Den Engelsen mee bezig is. Zelf heeft ze verzamelingen van sleutels, brillen, knopen en oude mobieltjes die ze niet kan wegdoen. Deze zijn nu onderwerp geworden van recente houtsneden.
Den Engelsen beeldt het liefst voorwerpen af op hun ware grootte en zonder een context om op die manier zo dicht mogelijk bij het objectmatige karakter te blijven. Ook de houtnerf en de richting daarvan speelt een belangrijke rol, bijvoorbeeld om een houten voorwerp echt ‘houtig’ te laten zijn. Zo maakte ze een houtdruk van een fruitkistje door een echt fruitkistje uit elkaar te halen en met het hout daarvan het fruitkistje 2-dimensionaal in perspectief te reconstrueren en te drukken.
Den Engelsen wil met haar minutieuze grafische techniek tegelijk een herkenbaar object verbeelden en dat toch ook idee laten worden.
